Nargile Tarihi

İnsanların tütünü keşfi binlerce yıl öncesine kadar uzanmaktadır. İnsanlar tütünü önceleri dini törenler için kullanırlarken, aradan geçen zamanla birlikte tütünün verdiği keyfi farketmiş ve tütünü o andan sonra keyif için kullanmaya başlamışlardır. Tarih boyunca insanlar tütünü hep bir araç ile kullanmayı seçmişlerdir. Tütün sigara, pipo, puro gibi pek çok araçla kullanılsa da hiçbir araç nargile kadar keyif vermemiştir.

Nargile esasen Doğu Kültüründe ortaya çıkan bir araç olsa da zamanla birçok farklı kültüre yayılmıştır. İlk örneğinin Hindistan’da ortaya çıktığı tahmin edilen Nargile, günümüzdeki cam şişeli şeklini alana kadar birçok farklı şekillerde kullanılmıştır. İlk kullanımının hindistan cevizinin içine konulan tütünü bir kamış ile çekerek olduğu tahmin edilen nargile, sonrasında kabak ile de denenmiştir. Adını Farsça’da hindistan cevizi anlamına gelen, “nargil” kelimesinden alan nargile kültürü Hindistan’dan Arap kültürüne doğru yayılmıştır. Doğduğu topraklar olan Hindistan’dan sonra, İran kültüründe de kendine yer edinen ve oldukça yaygınlaşan nargile, İran’dan da Arap dünyasına yayılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu zamanında Anadolu topraklarında nargile içilmeye başlanmıştı. Nargile, Osmanlı topraklarına ve Osmanlı kültürüne, İran’dan gelmiştir.

Nargile, Osmanlı topraklarında hızlı bir şekilde yayılarak, kahvehanelerde oldukça keyifli ortamlara eşlik etmiştir. Ancak bu durum padişahlar tarafından tepkiyle karşılanmış ve nargile Osmanlı topraklarında belli dönemlerde belli padişahlar tarafından yasaklanmıştır.

Oldukça eski dönemlerden günümüze kadar uzanan ve adeta bir kültür haline gelen nargilenin önceleri İstanbul Tophane veya İzmir Kemeraltı gibi belli başlı mekanlar olsa da günümüzüde bu durum tamamen değişmiştir ve özellikle gençlerin çoğunlukla tercih ettiği kafelerde sunulmaya başlanmıştır. Ayrıca eskiden orta yaş ve üstü kişilerin tercihi olan nargile artık gençler arasında da oldukça yaygındır.